တစ္ခါတစ္ရံမွာ မေတာ္တဆျဖစ္ေပၚလာရတဲ့ အမွတ္တရေလးေတြက ၾကည္ႏူးျခင္းေတြဆီကို ဦးတည္ေနတတ္တယ္။

ဒီေန႔က ကၽြန္ေတာ့္ ဇနီးသည္ရဲ႕ ေမြးေန႔။ အရင္ႏွစ္ေမြးေန႔ေတြတုန္းကလည္း  အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို ဘာမွသိပ္ၿပီး မလုပ္ေပးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ သူကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အမ်ိဳးသားေတြဆုိ ဘယ္လို Surprise လုပ္တာ ဘာညာေပါ့။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ‘ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ေတြဘာေတြ ေပးေနဖို႔လိုေသးလို႔လား မင္းသုံးမယ့္ပိုက္ဆံ အိမ္သုံးစရိတ္ေတြေကာ ငါေပးေနတာပဲေလ။’ လုိ႔ ေျပာမိလုိက္တယ္။ သူကလည္း ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဒါေတြက မျဖစ္မေန ေပးရမယ့္အရာေတြဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။ ၿပီးေတာ့‘ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိန္းမရဲ႕ ေမြးေန႔မွာ အံအားသင့္ေအာင္လုပ္ေပးသင့္တယ္ မဟုတ္လား’ လို႔ သူကေျပာေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူ အခ်င္းမ်ားၿပီး စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ေပၚကဆင္းလာလိုက္တယ္။

သြားစရာေနရာ စဥ္းစားလို႔မရတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက အရမ္းရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေဇာ္ႀကီးဆီပဲ သြားလိုက္တယ္။ ေဇာ္ႀကီးကို ဖုန္းဆက္လုိက္ေတာ့ သူအိမ္မွာမရွိဘူး ေစ်းဝယ္ထြက္ေနတယ္တဲ့။ အဲ့ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူေစ်းဝယ္ေနတဲ့ ေစ်းဝယ္စင္တာကို လိုက္သြားလိုက္တယ္။

ေစ်းဝယ္စင္တာမွာ ေဇာ္ႀကီးဝယ္ေနတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ၾကည့္ၿပီး သူ႕အတြက္ ဝယ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာေပါက္လုိက္တယ္။ သူဝယ္ထားတာေတြက ပန္းစည္းနဲ႔ ပို႔စ္ကတ္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဝက္ဝံရုပ္အႀကီးႀကီးတစ္ရုပ္လည္း ပါေသးတယ္။ ေဇာ္ႀကီးတစ္ေယာက္ ကေလးကလားဆန္တဲ့ ဒီပစၥည္းေတြကို ဝယ္ၿပီး ဘာလုပ္မလုိ႔လဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတြးေနမိတယ္။ ေဇာ္ႀကီးကို ဘာလုပ္ဖို႔လဲလို႔ ေမးမိေတာ့ သူ႔မိန္းမကို Surprise လုပ္မလို႔တဲ့။ ဒီေန႔က သူ႕မိန္းမ ေမြးေန႔ဆုိပဲ။ မိန္းမ ေမြးေန႔ကို လက္ေဆာင္မေပးခ်င္လို႔ အိမ္က ထြက္လာတဲ့ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မိန္းမေမြးေန႔မွာ Surprise လုပ္ဖုိ႔ ပစၥည္းေတြ ဝယ္ေနတဲ့ ေဇာ္ႀကီး။ ဟုတ္ကို ဟုတ္ေနတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ မေနႏုိင္တာနဲ႔ သူ႕ကို ေမးခြန္းထုတ္လိုက္တယ္။ ‘ေဟ့ေကာင္ ေဇာ္ႀကီး မင္းမိန္းမကို Surprise လုပ္ဖို႔ အဲ့ဒီေလာက္ေတာင္ အလုပ္ရႈပ္ဖို႔လိုသလား ပိုက္ဆံကလည္း ကုန္ေသး’ ဆုိေတာ့ ေဇာ္ႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကို အံ့အားသင့္တဲ့ ပုံနဲ႔ ၾကည့္တယ္။

“ပိုက္ဆံ ကုန္တာေတာ့ ကုန္တာေပါ့ကြာ ဒါေပမဲ့ ငါသူ႕ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တယ္ေလ သူငါနဲ႔ ယူၿပီးကတည္းက မီးဖိုေခ်ာင္မွာပဲ ထမင္း၊ဟင္းခ်က္ရင္း အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ရတာ မဟုတ္လား။ ဒီလိုေန႔ေလးမွာေတာ့ ငါသူ႕ကို ၾကည္ႏူးသြားေစခ်င္တယ္။”

ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၱဝင္ မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္သည္။

“ဒါေပမဲ့ အိမ္သုံးစရိတ္ေတြနဲ႔ သူအပိုအလိုသုံးဖို႔ ပိုက္ဆံေတြကို မင္းေပးတယ္မဟုတ္လား။ ဒါေတြက အပိုေတြပါကြာ ပိုက္ဆံကလည္း ကုန္ေသးတယ္။”

“အိမ္သုံးစရိတ္ေတြ ေပးတာေပါ့ကြ။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒါေတြက အိမ္ေထာင္ရွင္ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ မျဖစ္မေနလုပ္သင့္လုပ္အပ္တဲ့ တာဝန္ပဲေလ။ ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီအရာေတြက ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ကိစၥဆုိေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို မေဆာင္က်ဥ္းေပးဘူး။ အခုလို Surprise လုပ္တာက် အလြန္ဆုံးကုန္လည္း ေလး၊ငါးေသာင္းေပါ့ကြာ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကို ေပ်ာ္သြားေစသလို ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာလည္း အမွတ္တရေလး ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ သူေပ်ာ္ရင္ ငါလည္း ေပ်ာ္တယ္။ ငါက သူ႔ကိုအရမ္းခ်စ္တာေလ။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အေပ်ာ္ေတြ ကူးစက္ေစရင္း အခ်စ္ေတြ ပိုတိုးရတာေပါ့။”

ေဇာ္ႀကီးေျပာတဲ့စကားကိုၾကားၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္ကို ျပန္ျမင္ေယာင္ေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဇနီးသည္လည္း ေဇာ္ႀကီးမိန္းမလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ယူၿပီးကတည္းက မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥေတြ၊ အိမ္အလုပ္ေတြနဲ႔ပဲ နပန္းလုံးေနရတာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ မျမင္ခဲ့မိဘူး။ အိမ္သုံးစရိတ္ေပးရင္ သူ႔အတြက္ သူသုံးဖို႔ ပိုက္ဆံလုံလုံေလာက္ေလာက္ေပးရင္ အဆင္ေျပေနၿပီ။ က်န္တာဘာမွမလုိဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္မွတ္ခဲ့တာပဲ။ ေဇာ္ႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္အိမ္ကို ျပန္ေျပးလာခဲ့တယ္။ လမ္းမွာ ပန္းစည္းအႀကီးႀကီး တစ္စည္းေလာက္ဝယ္မယ္ဆုိၿပီး ပန္းဆုိင္ကိုဝင္တယ္။ ပန္းဆုိင္က ေကာင္မေလးက ဘာအတြက္လဲတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ဒီေန႔ေလးမွာ ေပ်ာ္ေစခ်င္တယ္။ ‘ဇနီးသည္ ေမြးေန႔အတြက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တယ္။’ လို႔ ေျပာလုိက္ေတာ့ ဝန္ထမ္းေကာင္မေလး တစ္ခ်က္ၿပံဳးၿပီး အဝါေရာင္ေနၾကာပြင့္ေတြကို ေသေသသပ္သပ္ လွလွပပ စည္းထားတဲ့ ပန္းစည္းတစ္စည္းကို လွမ္းေပးလုိက္တယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ေနၾကာပြင့္က (၁ဝ) ပြင့္။ ကၽြန္ေတာ္ပိုက္ဆံ ျမန္ျမန္ရွင္းၿပီး အိမ္ကို ျပန္လာလုိက္တယ္။

အိမ္ကထြက္သြားတုန္းက စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ထြက္သြားခဲ့ေတာ့ အိမ္ေသာ့က ပါမလာဘူး။ ဒါနဲ႔ တံခါးလာဖြင့္ေပးဖို႔ သူ႔ကို ဘဲလ္တီးၿပီးေခၚရေတာ့တာေပါ့။ တံခါးလာဖြင့္တဲ့သူနဲ႔ အဝါေရာင္ပန္းစည္းေတြကို လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ကၽြန္ေတာ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေၾကာင္ေငးၿပီး ၾကည့္ေနတုန္းမွာ ‘ဟက္ပီဘတ္ဒ္ေဒး ခ်စ္’ လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ ပါးစပ္က တုိးတိုးေလးထြက္သြားတယ္။ သူ႔ မ်က္ႏွာမွာ အၿပံဳးပန္းေတြ ေဝဆာသြားၿပီး ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲက ပန္းစည္းကို လွမ္းယူလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးေသးတာ။ ‘ဒီလို Surprise လုပ္ခ်င္လို႔ မနက္က စိတ္ဆုိးေအာင္ လုပ္သြားတာလားတဲ့။’

ေဇာ္ႀကီး ေျပာသလို သူ႔အေပ်ာ္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ဆီ အမွန္တကယ္ပဲ ကူးစက္လာတယ္။ ခုမွပဲ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားသလို ခံစားရတယ္။ သူကၽြန္ေတာ့္ကို မေက်မနပ္ေတြ ျဖစ္ေနတုန္းက ကၽြန္ေတာ့္ ေနရထုိင္ရခက္ၿပီး တစ္ကုိယ္လုံး ေလးပင္လာသလုိ ခံစားရတာေၾကာင့္ အိမ္ကထြက္လာတာ။ ဒါဟာ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နားလည္သြားပါၿပီ။ သူ႔ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ကၽြန္ေတာ့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆုိတာ။

ၿပီးေတာ့ မေတာ္တဆ ျဖစ္ေပၚသြားရတဲ့ ဒီအမွတ္တရအျဖစ္အပ်က္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္ ေမ့ႏုိင္ေတာ့မယ္ မထင္ဘူး။