ကုိယ့္ေဘးကလူေတြကုိ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးေနမွ သေဘာေကာင္းတဲ့သူျဖစ္မွာလား။

ကၽြန္မနာမည္က “ေအး” တဲ့။ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ေအးေဆးတဲ့အတြက္ လူခ်စ္လူခင္လည္း ေပါတယ္။ လူခ်စ္လူခင္ေပါသလို လူႏိုင္လည္း ေပါပါတယ္။
ကၽြန္မဝန္းက်င္မွာရွိတဲ့လူတိုင္းက ကၽြန္မနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ “ ေအးကိုဆိုရင္ ခြင့္ေတာင္းေန စ ရာမလုိပါဘူး။ ငါတုိ႔သေဘာပဲ” ဆုိတာမ်ိဳး ျဖစ္လာၾကတယ္။

ကၽြန္မကိစၥေတြမွာေတာင္ ကၽြန္မဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းမေနေတာ့ဘဲ ပုိင္စိုးပိုင္နင္းဝင္စြက္ဖက္ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။ အေပၚယံၾကည့္ရင္ ကၽြန္မ အေပၚ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးလို႔ဆိုေပမဲ့ ၾကာလာေတာ့ ကၽြန္မစိတ္ပ်က္လာတယ္။ ကၽြန္မအေနေအးတာ မွန္ တယ္။ သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္တာ မွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မမွာလည္း ကၽြန္မခံစားခ်က္၊ ကၽြန္မဦး ေႏွာက္နဲ႔ ကၽြန္မဘဝရွိတယ္။ တစ္ခါတေလလည္း ကၽြန္မျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵကုိ ေရြးခ်ယ္ခ်င္ေသးတာေပါ့။

ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၳဝင္မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္သည္။

ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မကိစၥေတြကို အဲ့ဒီလိုဝင္ဝင္စြက္ဖက္ေနတာေတြက ကၽြန္မကို မေလးစားရာက် တယ္လို႔လည္း ခံစားလာရတယ္။ ေျပာလိုက္ရင္လည္း သူတုိ႔ကၽြန္မကို စိတ္ဆိုးသြားၾကမလား။ အရင္လို မခ်စ္ဘဲနဲ႔ စိမ္းကုန္ၾကမလားလို႔လည္း စိတ္ပူပါတယ္။
ဒါေပမဲ့… အၿမဲတမ္းလူတကာဝင္စြက္ဖက္ခံေနရတဲ့ ကၽြန္မကုိယ္ကၽြန္မလည္း မေပ်ာ္ရႊင္ေန ဘူး။ ကၽြန္မေလ သေဘာမေကာင္းတဲ့သူမျဖစ္ခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သေဘာေကာင္းေနရတာကိုလည္း စိတ္ပ်က္ေနၿပီ။ အဲ့ဒါ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲဟင္။