ငွက္တစ္ေကာင္ကို အေတာင္ပံေတြ ခ်ိဳးပစ္ၿပီး ပ်ံသန္းခိုင္းလို႔ရလား။

ႏွလုံးသားတစ္ခုလုံး တစ္စိတ္စီ အခြဲခံခဲ့ရတယ္။ ၿပီးမွ ကိုယ္ခ်စ္ခဲ့တာ နည္းမမွန္ခဲ့လို႔တဲ့။ စိတ္ဝိဉာဥ္တစ္ခုလုံး တစ္စစီ ဆြဲျဖဲခံခဲ့ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ေျပာတယ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနပါတဲ့။
အဟက္ခနဲ တစ္ခ်က္ရယ္မိတယ္။

ကိုယ့္ရဲ့အဆိုးဆုံးေတြကို ကၽြန္မကိုေပးၿပီးမွ ကၽြန္မက ေကာင္းေကာင္းမဆက္ဆံလို႔ အျပစ္တင္သတဲ့။ လူတစ္ေယာက္ကို ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ေဝဖန္ၿပီးမွ သူတို႔အနားမွာ ေနေစခ်င္သတဲ့။ မီးကြင္းေတြ တစ္ကြင္းၿပီးတစ္ကြင္းပစ္ၿပီးမွ “ၾကည့္ေရွာင္”တဲ့လား။

ဤေဆာင္းပါးကိုဂႏၴဝင္မဂၢဇင္းမွေရးသားတင္ဆက္သည္။

ဘဝ မွာအေပးရွိမွ အယူရွိရင္ အယူရွိရတယ္။ အဆိုးေတြေပးၿပီး ကိုယ့္ဆီကက် အေကာင္းေတြပဲ လိုခ်င္တာ တရားလား။ လ်စ္လ်ဴရႈျခင္းေတြေပးၿပီး ဂ႐ုစိုက္ျခင္းေတြလိုခ်င္တယ္။ အဲ့ဒီလိုလူေတြကို တစ္ခုပဲ မွာခ်င္ပါတယ္။ ဘဝမွာ တစ္ခုခုကို ေျပာင္းလဲခ်င္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ဘက္ကအရင္ဆုံးစၿပီး ေျပာင္းလဲရတယ္ဆိုတာကိုေပါ့။

သင္ေကာ… ကၽြန္မေျပာတာကို သေဘာတူလား။