ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ရင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ခ်စ္ပါ။ အရွိအတိုင္း လက္ခံပါ။

တစ္ခါတုန္းက ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးဟာ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ထဲကို လွည့္လည္ၾကည့္ရႈ႔ေတာ္မူပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါ မွာ ညိႇဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြ၊ ခ်ံဳႏႊယ္ေတြနဲ႔ ပန္းေတြကုိ ေတြ႕သြားပါတယ္။ ဝက္သစ္ခ်ပင္က သူ ေသဆံုးရတဲ့အေၾကာင္းရင္းဟာ ထင္းရွဴးပင္ေလာက္မျမင့္မားလို႔ဆိုၿပီး ဘုရင္ႀကီးကို ေလွ်ာက္တင္တယ္။ ဘုရင္ ႀကီးက ထင္းရွဴးပင္ဆီခ်ဥ္းကပ္သြားေတာ့ ထင္းရွဴးပင္ကလည္း လဲက်ေသဆံုးေနပါတယ္။ သူေသဆံုးရတဲ့ အ ေၾကာင္းရင္းကေတာ့ စပ်စ္ပင္လို စပ်စ္သီးေတြ မသီးေပးႏိုင္တာေၾကာင့္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စပ်စ္ပင္ဆီကို ေရာက္သြားခ်ိန္မွာ စပ်စ္ပင္ကလည္း ေသဆံုးေနပါၿပီ။ သူေသဆံုးရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ႏွင္းဆီပင္လို ႏွင္း ဆီပြင့္ေတြမပြင့္ႏိုင္တာေၾကာင့္လုိ႔ ဆင္ေျခေပးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ လန္းလန္းဆန္းဆန္း နဲ႔ ပန္းေတြေဝေဝဆာဆာပြင့္ေနတဲ့ စိတ္ခ်မ္းသာစရာအပင္တစ္ပင္ကုိ ေတြ႕သြားပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးက အခုလို ရွင္သန္ပြင့္လန္းေနရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကို ေမးလိုက္ေတာ့ အဲ့ဒီအပင္က ေျဖပါတယ္။

ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၳဝင္မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။

“ ကၽြန္မအေတြးကေတာ့ ကၽြန္မကို သင္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းက ကၽြန္မႀကီးထြားလာတဲ့အခါ ေပ်ာ္ရႊင္ရဖို႔ပါ။ ဝက္သစ္ခ်ပင္ေတြ၊ ထင္းရွဴးပင္ေတြ၊ စပ်စ္ပင္ေတြ၊ ႏွင္းဆီပင္ေတြျဖစ္လာဖုိ႔မဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီ အပင္ေတြျဖစ္ေစခ်င္ရင္ သင္က အဲ့ဒီအပင္ေတြကုိ အားထည့္ပ်ိဳးေထာင္မွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မက ကၽြန္မျဖစ္ ဖုိ႔ပဲလိုတယ္။ တျခားဟာျဖစ္ဖုိ႔ မလိုဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ တျခားအရာလည္း ကၽြန္မဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါ ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မကုိယ္ကၽြန္မလက္ခံၿပီး ကၽြန္မရဲ႕အေကာင္းဆံုးကြာလတီျဖစ္ေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္” တဲ့။
စာခ်စ္သူတုိ႔ေရ…

လူေတြရဲ႕ဘဝကလည္း ပန္းေလးေတြလုိပါပဲ။ ႏွင္းဆီပင္က ႏွင္းဆီပြင့္ပဲ ပြင့္ႏိုင္မွာပါ။ စပ်စ္သီး မသီး ႏိုင္ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ႀကိဳးစားႀကိဳးစား ထင္းရွဴးပင္လည္း ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ႏွင္းဆီက ႏွင္းဆီေတြပြင့္ ေအာင္ အေကာင္းဆံုးႀကိဳးစားမွ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္မွာပါ။ ကုိယ့္ဘဝကို အရွိအတိုင္းလက္မခံခ်င္ရင္၊ တျခားသူျဖစ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားမယ္ဆုိရင္ ညိႇဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕တဲ့ပန္းလိုပဲ ျဖစ္သြားမွာပါ။

သင္ေကာ သင့္ကုိယ္သင္လက္ခံႏိုင္ၿပီလား။