ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ခ်စ္ျခင္းဆုိတာ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဘဝအားလံုးရဲ႕အေျခခံအုတ္ျမစ္ပါ။

blank

ကၽြန္မနာမည္ကေတာ့ ျဖဴေလးပါ။ မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔မိန္းမသားေတြရဲ႕ဘဝမွာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက တျခားသူေတြ အ ေပၚ ၾကင္နာမႈရွိဖုိ႔၊ စာနာေထာက္ထားမႈရွိဖို႔၊ မွ်ေဝခံစားဖုိ႔၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာထားဖို႔ေတြကို အၿမဲသင္ၾကားေပးတာခံ လာၾကရပါတယ္။ ၾကာလာတဲ့အခါ ကၽြန္မတုိ႔ဘဝမွာ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ အေရးပါတဲ့အရာဆိုတာ ကိုေတာင္ နားမလည္ေတာ့ပါဘူး။ အဲ့ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္မရခဲ့တဲ့ အႀကီးမားဆံုးဘဝသင္ခန္းစာေလးကို မွ်ေဝ ေပးခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒါဟာ မိန္းမသားတုိင္းအတြက္ အေရးႀကီးလို႔ပါ။

လြန္ခဲ့တဲ့ရွစ္ႏွစ္ေလာက္က ကၽြန္မအိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့တယ္။ ကၽြန္မခင္ပြန္းက တစ္ၿမိဳ႕တစ္ရြာသားျဖစ္တဲ့ အတြက္ သူနဲ႔လက္ထပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကၽြန္မကလည္း သူရွိတဲ့ၿမိဳ႕ကို လိုက္ပါေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ တုန္းက ကၽြန္မမွာ သူ႔ကိုခ်စ္တဲ့စိတ္ရယ္၊ ဇနီးေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္စိတ္ရယ္၊ ကၽြန္မတည္ေထာင္လိုက္တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးသာယာေအာင္ႀကိဳးစားမယ္ဆိုတဲ့စိတ္ရယ္ပဲ ရွိေနပါတယ္။ အဲ့ဒီစိတ္ေတြေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရး မွာ ဘယ္လိုအေျခအေနပဲ ႀကံဳလာလာ ကၽြန္မဘက္က အေလွ်ာ့ေပးၿပီး စစ္ေျပၿငိမ္းေပးဖုိ႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနခဲ့ တယ္။ ကၽြန္မခင္ပြန္းကိုပဲ အခ်စ္ေတြအကုန္ပံုေပးခဲ့တယ္။ သူ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈကိုပဲ ဦးစားေပးျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီလို လိုက္ေလ်ာခဲ့တာေတြအတြက္ ကၽြန္မလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြအမ်ားႀကီးကို ပိုင္ဆိုင္ရလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ တယ္။

ကၽြန္မရဲ႕မွားယြင္းမႈေတြဟာ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကေန စတင္လာခဲ့တာပါပဲ။ ကၽြန္မက ကၽြန္မဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ၊ ကၽြန္မဘယ္သူလဲဆိုတဲ့ ကၽြန္မျဖစ္တည္မႈေတြအားလံုးကိုေမ့ၿပီး ကၽြန္မခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ဘဝထဲကို တိုးဝင္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္မခင္ပြန္းကေတာ့ သူ႔ဘဝထဲမွာပဲ သူရွင္သန္ေနခဲ့ပါတယ္။ အရင္တုန္းကလိုပဲ သူေပ်ာ္ရႊင္သလိုေနတယ္။ သူ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ထင္တာလုပ္တယ္။ သူေနေနက်အတိုင္း ဆက္ေနတယ္။ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေမ့ထားတဲ့ ကၽြန္မဟာ ၾကာလာတဲ့အခါမွာ ကၽြန္မဘဝမွာ မေပ်ာ္ရႊင္ေတာ့ဘူး။ အထီးက်န္လာတယ္။ ကၽြန္မကုိယ္ကၽြန္မ လမ္းေပ်ာက္သလို ခံစားလာရတယ္။ ကၽြန္မကုိယ္ကၽြန္မ စိတ္ပ်က္လာတယ္။

ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၳဝင္ မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ကုိယ္တိုင္ေတာင္ မေပ်ာ္ရႊင္ေတာ့တဲ့ ကၽြန္မဟာ အိမ္ေထာင္ေရးကိုလည္း ကၽြန္မေမွ်ာ္လင့္သလို အ ေကာင္းဆံုးမတည္ေဆာက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွ ကၽြန္မဘဝကို ကၽြန္မျပန္ရွာေဖြမိတယ္။ ကၽြန္မမွားခဲ့တယ္ဆိုတာကိုလည္း ကၽြန္မဘာသာ နားလည္သြားတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔ေတြဟာ ကၽြန္မတုိ႔ဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့သူေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္ရင္ ကၽြန္မတုိ႔ကိုယ္ကၽြန္မတို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ အရင္တည္ေဆာက္ရမွာပါ။ ကၽြန္မတုိ႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရွိေနမွ တျခားသူ ေတြကိုလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေပးႏိုင္မွာပါ။

လူအမ်ားစုကေတာ့ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ခ်စ္ျခင္းလို႔ဆိုလိုက္ရင္ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္တာလို႔ ျမင္ၾကပါ တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ခ်စ္တတ္ျခင္းဟာ တျခားသူေတြကို ပိုဂ႐ုစိုက္ တတ္လာေစဖို႔ ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕စြမ္းရည္ကိုေတာင္ ပုိနက္႐ိႈင္းလာေစပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးတိုင္းကို ကၽြန္မတိုက္တြန္းခ်င္တာက ဘဝမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ရင္ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္အရင္ခ်စ္ပါ။ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ခ်စ္ျခင္း ဆိုတာ ကၽြန္မတုိ႔ကိုယ္ကၽြန္မတုိ႔ေပးႏိုင္တဲ့ အေကာင္းဆံုးလက္ေဆာင္ဆုိလည္း မမွားပါဘူး။

ကမာၻႀကီးကို အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ ပုိေႏြးေထြးတဲ့ေနရာေလးတစ္ခုျဖစ္လာေစခ်င္တယ္ဆုိရင္ ကၽြန္မ တုိ႔ကိုယ္ကၽြန္မတုိ႔ခ်စ္ျခင္း၊ ဂ႐ုစိုက္မႈေပးျခင္းေတြနဲ႔ စတင္သင့္တယ္ဆိုတာေလး မွ်ေဝေပးခ်င္ပါတယ္။
သင္ေကာ သင့္ကုိယ္သင္ခ်စ္တတ္ၿပီလား။