တစ္ခုလပ္ျဖစ္ရင္ အိမ္ေထာင္ထပ္မျပဳသင့္ေတာ့ဘူးလား။

           ကၽြန္မနာမည္က သီတာပါ။ ပတ္ဝန္းက်င္အေခၚ တစ္ခုလပ္ဆိုတဲ့ အိမ္ေထာင္ကြဲအမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ေပါ့။ ကၽြန္မခင္ပြန္းေဟာင္းက အရက္ေသာက္တယ္။ ေလာင္းကစားလုပ္တယ္။ ကၽြန္မနဲ႔ သားေလးကုိ သူပစ္ထားလို႔ ကၽြန္မဘာသာအိမ္ဆိုင္ေလးဖြင့္ၿပီး မိသားစုဝမ္းေရးကုိ ေျဖရွင္းခဲ့တယ္။ ဒီၾကားထဲ သူျဖဳန္းပစ္တဲ့အခါဆိုရင္ ကၽြန္မမိဘေတြဆီက ျပန္ျပန္လက္ျဖန္႔ခဲ့ရတာလည္း ခဏခဏေပါ့။ သားေလးမ်က္ႏွာနဲ႔ ကၽြန္မက သည္းခံခဲ့ပါတယ္။ သားေလးသံုးႏွစ္သားအရြယ္မွာ သူေဖာက္ျပန္တယ္။ အဲ့ဒီမိန္းမအတြက္ပါ ကၽြန္မဆိုင္ေရာင္းရတဲ့ေငြထဲက ေပးရတယ္။ ကၽြန္မေျပာေတာ့ ကၽြန္မကုိပါ ကုိယ္ ထိလက္ေရာက္႐ိုက္ႏွက္တယ္။ အဲ့ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မလည္း တရားရင္ဆိုင္ၿပီး သူ႔ကို တရားဝင္ကြဲခဲ့တယ္။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ မေအကုိ အၿမဲ႐ိုက္ႏွက္ႏွိပ္စက္ေနတဲ့ အေဖျဖစ္သူရဲ႕အရိပ္ေအာက္မွာ သားေလးကုိ မထားခ်င္ေတာ့လို႔ပါ။ အဲ့ဒီအရိပ္ဆိုးေတြ သားဘဝထဲအထိ မလႊမ္းမိုးသြားေစခ်င္ဘူး။ ဒါနဲ႔ သား ငါးႏွစ္ အရြယ္မွာ ကၽြန္မတုိ႔ကြဲခဲ့တယ္။

ရွာမေကၽြးတဲ့အျပင္ ဘယ္လိုမွဆက္မေပါင္းႏိုင္ေအာင္ ႏွိပ္စက္တဲ့ေယာက်္ားမို႔ ကြဲခဲ့တာ ေတာင္ အေမ့အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း တစ္ခုလပ္မို႔ အထင္ေသးျပန္တယ္။ လူပ်ိဳ အေမေတြက အရြယ္ရွိေသးတဲ့ ကၽြန္မနဲ႔ သူတို႔သားေတြကုိ စိတ္မခ်ၾကဘူး။ အမ်ိဳးသမီးေတြက သူတို႔ ေယာက်္ားနဲ႔ ကၽြန္မၿငိစြန္းမွာကို စိတ္ပူၾကတယ္။ ေယာက်္ားေလးပ်ိဳပ်ိဳအိုအိုတခ်ိဳ႕ကလည္း ကၽြန္မကုိ အလြယ္ရမလားလို႔ ထိကပါးရိကပါးလုပ္ၾကတယ္။

ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၳဝင္ မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

အဲ့ဒီဒဏ္ကုိ ခါးဆီးခံၿပီး ငါးႏွစ္အၾကာမွာ ကၽြန္မ သူ႔ကို ေတြ႕ခဲ့တယ္။ သူက လူပ်ိဳႀကီးပါ။ အလုပ္အကိုင္လည္းရွိတယ္။ ကၽြန္မဘဝကိုလည္း နားလည္ေစာင့္ေရွာက္ေပးတယ္။ ကၽြန္မဘာျဖစ္ျဖစ္ အခြင့္အေရးမယူဘဲ ေရွ႕ကေန ေယာက်္ားပီပီသသကာကြယ္ေပးတယ္။ အႏြံတာခံတယ္။ စိတ္သ ေဘာထားလည္း ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္တယ္။ အေသာက္အစားလံုးဝမရွိပါဘူး။ တျခားလူေတြလို အလကားရမလားလို႔ ေသြးတိုးစမ္းတာမဟုတ္ဘဲ ကၽြန္မကုိ တည္တည္တံ့တံ့လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္း တယ္။ သား ကလည္း သူ႔ကို ခင္တြယ္တယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လက္တြဲဖုိ႔ သူရင္ဆိုင္ရမယ့္ ကိစၥေတြကိုလည္း သူသိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက ေအးေဆးပဲ။ သူေရးဆြဲတဲ့ႏွစ္ေယာက္အနာဂတ္ထဲမွာ သားအတြက္ပါပါ တယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ခ်င္းအဆင္ေျပေပမဲ့ အဆင္မေျပတာက ပတ္ဝန္းက်င္ပါပဲ။ အမ်ိဳးေတြကအစ ကၽြန္မ ကုိ တားၾကတယ္။ “ နဂိုကမွ တစ္ခုလပ္မုိ႔ သူမ်ားေတြအေျပာခံဘဝပါဆို။ ေနာက္ေယာက်္ားယူရင္ ပုိေျပာမွာေပါ့” တဲ့။ အိမ္ကလည္း “ေနာက္ေယာက်္ားယူရင္ ငါတို႔ေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အရွက္ရမွာ။ ဘာလို႔ယူမွာလဲ” တဲ့။ အခုဆို ကၽြန္မက သံုးဆယ္ရွိၿပီ။ သူက သံုးဆယ့္ငါးဆိုေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ ဆိုရင္ ဒီအရြယ္က အဆင္ေျပဆံုးပါပဲ။

ကၽြန္မေလ ကၽြန္မအေပၚေကာင္းတဲ့ သူ႔ကိုပဲ လက္တြဲရမလား။ ပတ္ဝန္းက်င္ကဲ့ရဲ႕မွာေၾကာက္ တဲ့ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြစကားပဲ နားေထာင္လိုက္ရမလား။ ကၽြန္မ ဘာကိုေရြးခ်ယ္ရမလဲဟင္။

ဝိုင္းကူစဥ္းစားေပးၾကပါဦးေနာ္။