အခ်ိန္ခဏေလးအတြင္းမွာ အရာရာေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တဲ့ ဘဝသင္ခန္းစာေလးတစ္ပုဒ္

တစ္ေန႔ ပန္းၿခံထဲက ကေလးကစားကြင္းေဘး ခံုတန္းေလးေပၚမွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ေဘးကပ္လ်က္မွာ ထိုင္ေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေလွ်ာစင္ေပၚမွာ ဆြယ္တာအနီေရာင္နဲ႔ ေလ်ာစီးကစားေနတဲ့ ကေလးေလးကို လက္ညွိဳးထိုးျပရင္း “ အဲ့ဒါ ကၽြန္မသားေလ ” လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

“ ဟုတ္လား။ လူေခ်ာေလးပဲ ” “ ဆြယ္တာအျပာေလးနဲ႔ ဒန္းစီးေနတဲ့ ဟိုကေလးေလးကလည္း ကၽြန္ေတာ့္သားေလ ” လို႔ အမ်ိဳးသားက ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ နာရီကို တစ္ခ်က္ငံုံ႔ၾကည့္လိုက္ၿပီး “ တိုးတိုးေရ…ျပန္ၾကမယ္ ”  လို႔ သူ႔သားကို လွမ္းေခၚလိုက္ပါတယ္။ “ ၅ မိနစ္ေလာက္ ေနပါဦး။ ေနာက္ထပ္ ၅ မိနစ္ေလာက္ပါပဲ ေဖေဖ ” လို႔ တိုးတိုးက ပူဆာလိုက္ပါတယ္။ သူ႔အေဖက ေခါင္းညိတ္သေဘာတူလိုက္ေတာ့ တိုးတိုးက ေက်နပ္သြားၿပီး ဒန္းစီးဖို႔ သြားျပန္ပါတယ္။

၅ မိနစ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ “ သားေရ ျပန္ရေအာင္ ” လို႔ သူ႔အေဖက တိုးတိုးကို ထပ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါလည္း “ ၅ မိနစ္ပဲ၊ ေနာက္ထပ္ ၅ မိနစ္ပါပဲ ေဖေဖ ” လို႔ တိုးတိုးက ထပ္ပူဆာျပန္ပါတယ္။ “ ဟုတ္ၿပီ။ ကစား..ကစား..ငါ့သား ” ဆိုၿပီး သူ႔အေဖက ၿပံဳးၿပံဳးေလး ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။

ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၳဝင္ မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“ ႐ွင္က အရမ္းကို စိတ္႐ွည္ႏိုင္တဲ့အေဖတစ္ေယာက္ပဲ ” လို႔ ေဘးမွာ ထိုင္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက ခ်ီးက်ဴးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ အမ်ိဳးသားက “ လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္က ကားေမာင္းလာတဲ့အမူးသမားတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ဒီနားမွာ စက္ဘီးပတ္စီးေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သားႀကီး ထြန္းထြန္း ကြယ္လြန္သြားခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ထြန္းထြန္းကို အခ်ိန္အၾကာႀကီး ဘယ္ေတာ့မွ ေစာင့္မေပးခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါေပမဲ့ သားငယ္ကိုေတာ့ ၅ မိနစ္မက ေနာက္ထပ္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေစာင့္ေပးမွာပါ။ တိုးတိုးကို ထြန္းထြန္းလို အမွားမ်ိဳးမလုပ္မိေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးသြားမွာေလ။ တိုးတိုးက ေနာက္ထပ္ ၅ မိနစ္ပဲ သူဒန္းစီးရမယ္ထင္ေနတာ။ တကယ္ေတာ့ သူႀကိဳက္သေလာက္ ကစားပါေစ ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ေနေပးမွာပါ”  လို႔ ၿပံဳးၿပံဳးေလး ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။

စာခ်စ္သူတို႔ေရ ေနာင္တမရေအာင္ ကိုယ့္ရဲ႕သားသားမီးမီးေလးေတြကို အခ်ိန္႐ွိခိုက္မွာ  အျပည့္အဝ ေစာင့္ေ႐ွာက္လိုက္ပါ။

ပံုျပင္ေလးကို ႏွစ္သက္တယ္ဆိုရင္ LIKE & SHARE ေလးလုပ္ေပးပါဦးေနာ္။