ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္စံုတရာ

တစ္ခုေသာ ေဆာင္းတြင္းမွာ ဘုရင္ႀကီးဟာ တိုင္းခန္းလွည့္လည္ၿပီးအျပန္ နန္းေတာ္အဝင္တံခါးနားမွာ ရပ္ေနတဲ့ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ အေႏြးထည္ေတြအထပ္ထပ္ ဝတ္ထားတာေတာင္မွ တုန္ရီေနေသးတဲ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ အဖိုးအို အနားေရာက္တဲ့အခ်ိန္ အဲ့ဒီအဖိုး ဟာ ပါးလွပ္ေနတဲ့ အက်ႌေလးတစ္ထည္တည္း ဝတ္ထားတာေတြ႔လိုက္ေတာ့ အရမ္းအံ့ၾသသြားပါတယ္။ ဒီေလာက္ေအးတဲ့ ေဆာင္းတြင္းကို ဒီအက်ႌေလးနဲ႔ ဘယ္လိုေတာင့္ခံထားႏိုင္တာလဲ ဆိုတာကိုလည္း အရမ္းသိခ်င္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲ့ဒီအဘိုးအို နားမွာ ရပ္ၿပီးေတာ့ “မေအးဘူးလား အဖိုး” လို႔ အံ့ၾသတႀကီး ေမးလိုက္ပါတယ္။ အဖိုးအိုက “ေအးလည္း ဝတ္စရာမရွိေတာ့ ေဆာင္းတြင္းေတြကို ဒီတိုင္းေက်ာ္ျဖတ္လာတာ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီေနပါၿပီ။ အေအးဒဏ္ကိုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ခံႏိုင္ရည္ ရွိေနၿပီ” လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။

ဘုရင္ႀကီးဟာ အဖိုးအိုရဲ႕အေျဖကို ၾကားလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အရမ္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ “စိတ္မပူပါနဲ႔ အဖိုး။ အဖိုးအတြက္ အေႏြးထည္ ပို႔ေပးလိုက္ပါ့မယ္။ ဒီမွာပဲ ေစာင့္ေနပါ” လို႔ေျပာလိုက္တယ္။ အဖိုးအို ဟာ အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္ၿပီးေတာ့ ဘုရင္ႀကီးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရင္ႀကီးဟာ နန္းေတာ္ထဲျပန္ေရာက္တဲ့အခါ နန္းတြင္းေရးရာေတြနဲ႔ အလုပ္႐ႈပ္ၿပီး အဖိုးအို ကို အေႏြးထည္ေပးဖို႔ ေမ့သြားခဲ့တယ္။

ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၳဝင္မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ နန္းေတာ္တံခါးကို ဖြင့္လိုက္တဲ့အခါမွာ ေအးခဲေနတဲ့ အဖိုးအိုရဲ႕ အေလာင္းကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ အဖိုးအိုရဲ႕အေလာင္းေဘးမွာေတာ့ ” ေဆာင္းတြင္းတိုင္းကို ဒီအက်ႌနဲ႔ပဲ ေက်ာ္ျဖတ္လာတာပါ။ ဒါေပမဲ့ မေန႔က ဘုရင္ႀကီး ေပးမယ့္ အေႏြးထည္ကို ေမွ်ာ္လင့္မိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က ကြ်ႏ္ုပ္ ကို အသက္ပါ ဆံုးေစခဲ့တယ္” လို႔႔ ေရးထားခဲ့တာေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။

ဒီပံုျပင္ေလးမွာ အေအးဒဏ္ကို အက်ႌအပါးေလးနဲ႔ပဲ ေတာင့္ခံေနက် အဖိုးအိုဟာ ဘုရင္ႀကီးဆီက အကူအညီကို ေမွ်ာ္လင့္ထားၿပီး မရလုိက္တာေၾကာင့္ အသက္ဆံုးရွံဳးခဲ့ရတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တျခားသူဆီက အကူအညီ ရမွာကို ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနမယ့္အစား မိမိကိုယ္ ကိုသာ အားကိုးသင့္ေၾကာင္းကို သိရွိရပါတယ္။ စာခ်စ္သူတို႔ေကာ ဒီပံုျပင္ေလးကို ဖတ္ၿပီး ဘာသင္ခန္းစာ ရမိတယ္ ဆိုတာကို comment box မွာ ေဝမွ်သြားေပးပါဦးေနာ္။